Kochani nasi Przyjaciele i Dobroczyńcy
Trwając w Wielkopostnym przygotowaniu serc do przeżywania tajemnic paschalnych i radości ze Zmartwychwstania Jezusa, modlitwą otaczamy wszystkich ludzi dobrej woli, aby w świecie rozdartym podziałami i wojnami byli odważnymi świadkami Ewangelii. Szczególną modlitwą obejmujemy wszystkich chorych i cierpiących, którym papież Leon XIV „zalecił cnotę cierpliwości”. Dzięki niej ich cierpienie – zjednoczone z Panem Jezusem – będzie „ofiarą miłą Ojcu”. W minionym czasie również naszą gromadkę Pan Bóg kolejny raz naznaczył poważną chorobą jednej z nas i dopuścił konieczność operacji oraz czas niepewności oraz oczekiwania na diagnozę. Wierzymy i ufamy, że Jezus sam nas uzdrowi z naszych słabości, jeśli taka będzie Jego Wola.
Tegoroczna zima, z arktycznymi mrozami na Mazurach, dla wszystkich okazała się wyjątkowo trudną. Przez dwa miesiące, prawie każdego dnia, wstawałyśmy wcześnie rano, aby jeszcze przed Mszą Świętą odśnieżyć drogę dojazdową do kaplicy i wejście główne do klasztoru. Po śniadaniu nadal odśnieżałyśmy drogę wokół budynku klasztornego. Na szczęście w tym roku mogłyśmy skorzystać z pomocy naszej mechanicznej odśnieżarki, którą przesuwałyśmy największe zwały śniegu w miejscach, gdzie tylko mogła się zmieścić. Jednak nie zabrakło konieczności ręcznego odśnieżania, bo maszyna, choć pomocna, jednak nie zastąpiła pracy Sióstr uwijających się w małych i wąskich zakątkach. Gdy pojawiły się pierwsze roztopy musiałyśmy wywieźć taczkami zgromadzony śnieg w głąb ogrodu, a w niektórych miejscach skuwać lód, aby woda nie dostała się pod fundamenty klasztoru i nie zalała garażu.
Trudy i znoje zimowych prac przeplatały się z radością przygotowań do tegorocznej peregrynacji relikwii Św. Teresy od Dzieciątka Jezus – współpatronki naszego klasztoru oraz jej Świętych Rodziców Zelii i Ludwika Martin. Dodatkową radością i łaską jest dla nas fakt, że peregrynacja w naszym klasztorze wypada akurat 12 lipca w liturgiczne wspomnienie św. Zelii i Ludwika. Czas oczekiwania wypełniony jest po brzegi modlitwą i pracą nad przygotowaniem utworów muzycznych oraz Hymnu peregrynacji do słów św. Tereni. W tej pracy wspomaga nas Piotr Pałka przygotowując opracowania na chór. Do powstających utworów, które tworzone były w Roku Jubileuszowym wykorzystałyśmy mniej znane słowa naszej Świętej i cieszymy się, że odsłonią one inne aspekty duchowości Św. Teresy.
Na budowie po zimowej przerwie zaczynamy kontynuować prace wykończeniowe na poddaszu. Jednak nie obyło się bez kolejnej niespodzianki. Jeszcze nie udało się nam rozwiązać problemów związanych z awarią i naprawą pomp ciepła, a pojawiła się potrzeba położenia dodatkowego drenażu od strony północnej budynku. Podczas prac przy planowanym przełożeniu pokrzywionej przez mrozy kostki chodnikowej, okazało się, że wody gruntowe zbyt mocno zalewają fundament, a drenaż nie nadążał z ich odbieraniem. Duże mrozy doprowadziły niestety do pęknięć fundamentu, co wymaga natychmiastowej naprawy i wymiany gruntu oraz położenia nowego drenażu. Oprócz tych koniecznych prac, w tym roku myślimy również o odnowieniu elewacji północnej oraz dokończeniu budowy ogrodzenia od strony rozbudowywanej drogi DK65.
Dobremu Bogu dziękujemy za Was Wszystkich, za wasze kochające serca, za wierną duchową obecność i nieustanne materialne wsparcie podejmowanych przez nas prac budowlanych i remontowych. Na modlitwie wypraszamy potrzebne łaski Wam i Waszym Bliskim, prosząc, by Bóg błogosławił Waszym zamiarom i spełniał pragnienia zgodne z Jego Wolą.
Wasze siostry w Chrystusie – karmelitanki bose z Ełku
